Met de nachtwacht door Hartberg, een avond vol verhalen en geheimen

De zon is net onder en het historische centrum van Hartberg kleurt zacht goud. We lopen door een poort naar de binnentuin van het Hartberg Museum, waar het al iets donkerder is. Daar staat hij: de nachtwacht. Een imposante verschijning in een lange donkere mantel, in zijn ene hand een flakkerende lantaarn, in zijn andere hand een hellebaard – een soort speer met een bijl eraan, ooit hét wapen van de nachtwacht. Zijn blik gaat langzaam over de groep terwijl hij ons welkom heet met een zware stem. Het voelt alsof we een stap terugzetten in de tijd, nog voor we überhaupt zijn gaan lopen.

Het vertrek uit de museumtuin

De eerste verhalen klinken al in de museumtuin. Over de taak van de nachtwacht in de middeleeuwen, over de tijden waarin de stadspoorten bij zonsondergang sloten en niemand zonder toestemming naar binnen of buiten mocht. Dan zet hij zich in beweging en wij volgen, de lantaarn wiegend in zijn hand. De overgang van de besloten museumtuin naar de smalle, met keien geplaveide straatjes voelt als het betreden van een toneel waar het decor eeuwenoud is.

Lees meer over de stad Hartberg

Door smalle steegjes en langs de stadsmuur

We passeren donkere stegen en resten van de stadsmuur. De nachtwacht wijst naar een verweerd wapenschild boven een deur, een klein venster dat ooit diende als uitkijkpost en een oude poort die in de middeleeuwen de grens van de stad vormde. Hij vertelt over de burgers die hun huizen ’s avonds vergrendelden, de marktlui die hun waren veiligstelden en de roep van de nachtwacht die door de straten galmde.

Onderweg wijst hij ook op het gebouw waar tegenwoordig juwelier Rindler is gevestigd. Vroeger was dit het badhuis annex ziekenhuis van Hartberg. Dat zie je nog aan de indrukwekkende gevel, rijk gedecoreerd met goud en veel ornamenten – een herinnering aan een tijd waarin gezondheid en hygiëne al een centrale rol speelden in het stadsleven.

Legendes, rechtspraak en roerige tijden

Bij de Reckturm blijft hij staan. Hier vertelt hij over de tijd waarin deze toren niet alleen verdedigingswerk was, maar ook diende als gevangenis. Er volgen verhalen over middeleeuwse rechtspraak, die niet altijd even zachtzinnig was. Daarna komen de legendes, verhalen die generaties lang zijn doorverteld. Over geesten die nog altijd door de straten zouden dwalen, over merkwaardige verdwijningen, maar ook over grappige voorvallen die de stad net dat beetje menselijkheid geven in een tijd die vaak hard was.

Hartberg bij avond

Wat de wandeling onvergetelijk maakt, is de manier waarop Hartberg ‘s avonds tot leven komt. De warme gloed van de straatlantaarns legt accenten op de kleurrijke gevels, het geluid van onze voetstappen weerkaatst zacht tegen de muren, en de stilte wordt enkel doorbroken door de stem van de nachtwacht. Even vergeten we de 21e eeuw en lopen we in het spoor van een eeuwenoud beroep.

Een verrassend einde in de kerk

De rondgang eindigt niet zomaar op een plein, maar in de imposante Stadtpfarrkirche van Hartberg. Terwijl we de koelte van het kerkinterieur instappen, valt ons iets op: onze nachtwacht legt zijn lantaarn en hellebaard neer, en ineens staat daar… de priester van Hartberg. Met zichtbaar plezier en veel trots vertelt hij over “zijn” kerk, de recente renovatie en de nieuwe torenspits die sinds kort het stadsbeeld siert.

Hij leidt ons ook naar de Hartberger Karner, een eeuwenoude grafkapel naast de kerk, waar middeleeuwse fresco’s nog altijd te zien zijn. Het is een intieme afsluiting van de wandeling, alsof je even achter de schermen mag kijken van het dagelijkse leven in een historisch stadje.

Praktische informatie

De Nachtwachtwandeling door Hartberg wordt enkele keren per jaar georganiseerd, meestal in de zomermaanden en tijdens bijzondere evenementen. De rondleiding duurt ongeveer anderhalf uur en is geschikt voor jong en oud. Aanmelden kan via het toeristenbureau van Hartberg of het museum.
Een aanrader is om voor de wandeling nog even het museum zelf te bezoeken en na afloop neer te strijken op een terras aan het Hauptplatz, waar je met een drankje in de hand nog even kunt nagenieten van de verhalen.