Oostenrijks eten: typische gerechten, per regio en waar je ze eet

Wie bij Oostenrijks eten alleen aan schnitzel en knödels denkt, mist waar de keuken vandaag staat: veel koks werken met wat hun eigen regio oplevert, van Kürbiskernöl en Wachauer abrikozen tot kaas van de alm, en ze bereiden het verfijnder dan de meeste bezoekers verwachten. Dat zie je ook in een gewoon Gasthaus op het platteland, met seizoensgroenten, vlees van boeren uit de buurt en een kaart die met het jaargetijde meebeweegt. De basis blijft de boerenkeuken en de Weense hofkeuken, met invloeden uit Hongarije, Bohemen en Italië. Op deze pagina lees je wat je bestelt, wat je per regio eet, waar je het eet en waar je op moet letten, met steeds een link naar onze uitgebreide pagina’s.

Typisch Oostenrijks eten: de gerechten die je moet kennen

Een Oostenrijkse menukaart leest makkelijker als je een paar woorden kent. Erdäpfel zijn aardappels, Knödel zijn knoedels, Topfen is een verse, kwarkachtige kaas en Schlagobers (of kortweg Schlag) is slagroom. Hieronder de Oostenrijkse gerechten die je vrijwel overal tegenkomt.

Hartige Oostenrijkse gerechten

Wiener Schnitzel is een dun geklopte plak kalfsvlees, gepaneerd in bloem, ei en paneermeel en in ruim vet gebakken, zodat de korst iets loskomt van het vlees. Staat er "vom Schwein" of "Wiener Art" achter, dan krijg je varkensvlees: goedkoper en niet per se slechter, maar wel iets anders . Erbij hoort Erdäpfelsalat (aardappelsalade met azijn en bouillon, zonder mayonaise) of peterselieaardappeltjes, een partje citroen en vaak Preiselbeeren, een soort vossenbessencompote. Alles over herkomst en kwaliteit lees je op onze pagina over de Wiener Schnitzel, en thuis maak je hem met ons recept voor Wiener Schnitzel.

Tafelspitz is rundvlees uit de staart dat urenlang in bouillon trekt. Klassiek komt het in een koperen pan op tafel: eerst drink je de bouillon als soep, daarna eet je het vlees met Apfelkren (geraspte appel met mierikswortel), bieslooksaus en gebakken aardappels. Het is een mild, eerlijk gerecht; wie op veel smaak rekent, vindt het soms wat vlak.

Tiroler Gröstl is in de pan gebakken aardappel met ui, spek of restjes vlees, met een gebakken ei erop. Ooit een restjesmaaltijd, nu staat het op bijna elke berghutkaart en is het meestal een van de goedkopere warme gerechten. Zelf maken? Lees ons recept voor Tiroler Gröstl.

Käsespätzle (in Vorarlberg Kässpätzle) zijn kleine eiernoedeltjes, gelaagd met gesmolten Bergkäse en afgetopt met krokant gebakken uitjes. Eén portie is een complete maaltijd en ligt zwaar op de maag; een groene salade erbij is geen overbodige luxe. Op een berghut is het vaak het enige vegetarische hoofdgerecht.

Kärntner Kasnudeln zijn halvemaanvormige deegflappen, gevuld met Topfen, aardappel en kruiden zoals munt, en met de hand dichtgeplooid. Ze komen met bruine boter op tafel. Buiten Kärnten zie je ze weinig, dus bestel ze als je er bent.

Goulash is de Hongaarse erfenis: in Oostenrijk een dikke stoofpot van rundvlees, veel ui en paprikapoeder, met brood of een knödel. Een Fiakergulasch krijgt er een worstje, een gebakken ei en een augurk bij. Op `skihutten zie je ook vaak Gulaschsuppe, de lichtere soepversie.

Backhendl is gepaneerde, gefrituurde kip. Het gerecht komt oorspronkelijk uit Wenen, maar is vooral in Steiermark een vaste waarde, al dan niet als Backhendlsalat: lauwe stukjes kip op salade met pompoenpitolie.

Knödel zijn er in veel soorten. Speckknödel (met spek) eet je in bouillon of met zuurkool, Kaspressknödel zijn platgedrukte, gebakken kaasknödels in soep of met salade, en Spinatknödel krijg je met bruine boter en geraspte kaas. Twee knödels zijn voor de meeste mensen genoeg.

Zoete Oostenrijkse gerechten

Zoete deeggerechten heten in Oostenrijk Mehlspeisen, en ze zijn niet altijd een nagerecht. Op een berghut bestellen veel Oostenrijkers een Kaiserschmarrn als lunch, en dat is geen slecht idee.

Kaiserschmarrn is een dikke, luchtige pannenkoek die in de pan in stukken wordt gescheurd, vaak met rozijnen, bestrooid met poedersuiker. Je krijgt er Zwetschkenröster (pruimencompote) of appelmoes bij. De porties zijn groot genoeg om te delen. Zelf maken kan met ons Kaiserschmarrn recept.

Apfelstrudel is appel met kaneel en rozijnen in flinterdun uitgetrokken deeg, warm geserveerd met vanillesaus, slagroom of ijs. Een goede strudel herken je aan het dunne, bijna doorzichtige deeg; een dikke, bladerdeegachtige korst wijst vaak op een kant-en-klaar product.

Germknödel is een gestoomde gistknoedel ter grootte van een flinke vuist, gevuld met Powidl (dikke pruimenjam) en overgoten met gesmolten boter, maanzaad en suiker, of met vanillesaus. Het is een klassieker op skihutten en houdt je de rest van de middag warm.

Marillenknödel zijn abrikozen in een deeg van Topfen of aardappel, gerold in in boter geroosterd broodkruim. Het seizoen van verse abrikozen is kort, rond juli daarbuiten zijn het vaak diepvriesexemplaren.

Sachertorte is een stevige chocoladetaart met een dun laagje abrikozenjam en een glanzende chocoladeglazuur. Hij is droger dan veel Nederlanders verwachten, en daarom bestel je hem "mit Schlag", met ongezoete slagroom.

Wat je per regio eet: Oostenrijkse specialiteiten

De Oostenrijkse keuken is geen eenheidsworst. Wat je in Kärnten eet, staat in Vorarlberg zelden op de kaart, en andersom. Per Bundesland de specialiteiten waar je naar uitkijkt.

Wenen

In Wenen draait het om Tafelspitz, schnitzel, gulasch en de gebakvitrine van het Kaffeehaus. Wie avontuurlijk eet, probeert Beuschel: een ragout van long en hart in een zure roomsaus. Voor verse producten, streetfood en een snelle hap ga je naar de Naschmarkt in Wenen, al betaal je daar in de drukste kraampjes vooral voor de locatie.

Steiermark

Steiermark is de regio van het Kürbiskernöl, de donkergroene pompoenpitolie die je over salade, aardappelsalade en zelfs over vanille-ijs giet. Lees er alles over op onze pagina over pompoenpitolie uit Steiermark. Verder eet je hier Backhendl, salade van Käferbohnen (grote, gevlekte pronkbonen) en in de Buschenschank een Brettljause: een houten plank met spek, worst, kaas, spreads en brood. In de herfst drink je er Sturm bij, en wie van chocolade houdt, plant een bezoek aan de Zotter Schokoladenfabrik.

Tirol en Vorarlberg

In de bergen is het eten gemaakt voor lange dagen buiten: Tiroler Gröstl, Speckknödel, Kaspressknödel en Schlutzkrapfen (ravioli-achtige deegflappen met spinazie en Topfen). Tiroler Speck is mager, gerookt en luchtgedroogd en hoort op elke Jause. Vorarlberg, en vooral het Bregenzerwald, is kaasland: Bergkäse en Alpkäse van de almen, verwerkt in Kässpätzle. Meer daarover lees je in ons artikel over kaas in Oostenrijk, en voor de stad zelf in eten en drinken in Innsbruck.

Kärnten

Kärnten ligt tegen Italië en Slovenië aan, en dat proef je. De Kasnudeln zijn het bekendste gerecht, maar zoek ook naar Reindling: een tulbandachtige gistcake met kaneel, suiker en rozijnen, traditioneel met Pasen. Bij dorpsfeesten hoort de Kärntner Kirchtagssuppe, een rijke, romige soep met verschillende soorten vlees

Salzburgerland

Het bekendste gerecht is het Salzburger Nockerl, een soufflé met drie toppen die de bergen rond de stad moeten voorstellen. Het is groot, vooral lucht en eiwit, en meestal bedoeld voor twee personen; reken op wachttijd, want het wordt vers gebakken. In de Pinzgau eet je Pinzgauer Kasnocken, knoedeltjes met een pittige, sterke kaas. Mozartkugeln vind je in elke souvenirwinkel, maar die zijn grotendeels fabriekswerk.

Opper- en Neder-Oostenrijk

Dit is het land van de Most, de vergoren appel- of perenwijn uit de boomgaarden van het Mostviertel en het Innviertel. In de Wachau draait de zomer om abrikozen (Marillen), die je terugziet in knödels, jam en Schnaps. Het Waldviertel staat bekend om maanzaad (Mohn) en aardappels, en uit Linz komt de Linzer Torte, een amandeltaart met een rooster van deeg over bessenjam.

Waar eet je in Oostenrijk?

Gasthaus of Wirtshaus is het traditionele restaurant: houten tafels, een Stammtisch voor de vaste gasten en een kaart met regionale gerechten. Hier is ook de lunch het voordeligst, dankzij het Mittagsmenü. Let op de Ruhetag: vrijwel elk Gasthaus heeft een of twee vaste sluitingsdagen per week, en op het platteland is dat vaak maandag of dinsdag. Ook sluit de keuken vaak relatief vroeg.

Beisl is de Weense variant: een volks eetcafé met korte kaart, schnitzel, gulasch en bier van de tap. Het is minder deftig en vaak betaalbaarder dan een restaurant.

Heuriger en Buschenschank zijn verwant, maar niet hetzelfde. Een Buschenschank is een wijnboer die tijdelijk zijn eigen wijn en eigen producten aan huis verkoopt, met vooral koude gerechten zoals een Jause (koude plank met spek, worst, kaas en brood); bier en warme maaltijden mag hij in principe niet serveren. Een groene tak of krans boven de deur betekent dat hij open is ("ausg'steckt"). In Wenen en Neder-Oostenrijk heet zo'n zaak een Heuriger, maar daar zijn veel bekende Heurigen inmiddels volwaardige restaurants met warm buffet. In Steiermark gebruik je het woord Buschenschank.

Almhütte en Skihütte: op een Almhütte (berghut op een alm) eet je eenvoudig en stevig, vaak met producten van eigen boerderij. Skihutten langs de piste zijn duurder dan in het dal, en de vegetarische keuze is er beperkt. Neem contant geld mee, want niet overal kun je pinnen. Meer tips lees je in ons artikel over eten op de piste.

Kaffeehaus is meer dan een koffiebar. Je bestelt een Melange (vergelijkbaar met een cappuccino) of een Kleiner Brauner (espresso met een scheutje melk), krijgt er een glas water bij en mag rustig een uur blijven zitten met de krant. Ook buiten Wenen, zoals in Graz en Salzburg, vind je klassieke koffiehuizen.

Würstelstand is de worstenkraam, en vooral 's avonds laat een instituut. Bestel een Käsekrainer (rookworst met kaasblokjes) of een Burenwurst, met mosterd, een augurk en een stuk brood. Snel, goedkoop en eerlijker dan menig toeristenrestaurant.

Drinken bij het eten in de Oostenrijkse keuken

Wijn bestel je per Viertel (0,25 liter) of Achterl (0,125 liter). De bekendste witte druif is de Grüner Veltliner, fris en licht peperig, vooral uit Neder-Oostenrijk. Bij de rode wijnen is de Blaufränkisch uit Burgenland de klassieker, en in West-Steiermark drink je Schilcher: een rosé met zoveel zuur dat je hem lief moet hebben. Een Spritzer of G'spritzter is wijn aangelengd met spuitwater, ideaal bij warm weer.

Bier bestel je als Seidl (0,3 liter) of Krügerl (0,5 liter); meestal krijg je een Märzen, een zacht, moutig lagerbier. Achtergrond lees je op onze pagina over bier in Oostenrijk, en wie in Murtal komt, kan bij Brauerei Murau langs. Most is het landelijke alternatief. Sturm, half vergiste druivenmost, is er alleen in de herfst; met Sturm proost je traditioneel niet met "Prost" maar met "Mahlzeit". Lees meer over Sturm en maroni.

Na een zware maaltijd krijg je soms een Schnaps aangeboden, een heldere fruitbrandewijn van onder meer abrikoos, peer of pruim; meer daarover in ons artikel over Schnaps in Oostenrijk. Zonder alcohol bestel je een Almdudler, een kruidenlimonade die in Oostenrijk ongeveer de status heeft die cola elders heeft.

Praktisch: tijden, prijzen, fooi en vegetarisch

Keukentijden en Ruhetag

Oostenrijkers eten vroeg. De lunch loopt ongeveer van 11.30 tot 14.00 uur en het diner begint rond 18.00 uur. Daartussen is de keuken in veel Gasthäuser dicht, en krijg je hooguit een Jause of een stuk taart. Op het platteland sluit de keuken vaak al om 20.30 of 21.00 uur, dus wie om half tien aan tafel wil, komt bedrogen uit. Check daarnaast altijd de Ruhetag voordat je ergens heen rijdt.

Mittagsmenü en prijzen

Doordeweeks bieden veel Gasthäuser een Mittagsmenü of Tagesmenü aan: soep plus hoofdgerecht, soms met een klein dessert, voor minder dan je à la carte betaalt. Het is de goedkoopste manier om goed en lokaal te eten. Op toeristische plekken, zoals in Hallstatt of rond de Getreidegasse in Salzburg, betaal je meer voor een schnitzel die vaak minder is. Een paar straten verder lopen loont.

Wat	Prijsindicatie 2026/27
Wiener Schnitzel (kalf)	€25 - 30
Schnitzel vom Schwein	€17 - 25
Mittagsmenü (soep + hoofdgerecht)	€15 - 25
Kaiserschmarrn	€15 - 25
Viertel wijn	€4 - 5
Krügerl bier (0,5 l)	€5 - 6,50
Melange	€4,50 - 5,50
Worst bij de Würstelstand	€6 - 8

Fooi

Fooi is gebruikelijk en je geeft hem direct bij het afrekenen: noem het bedrag dat je wilt betalen, inclusief fooi, in plaats van geld op tafel te laten liggen. Hoeveel en wanneer, lees je in ons artikel over fooi in Oostenrijk.

Vegetarisch en vegan

In Wenen, Graz, Salzburg en Innsbruck is vegetarisch of vegan eten geen probleem. Op het platteland en vooral op berghutten is het een ander verhaal: daar zijn Käsespätzle, Kaspressknödel en Kaiserschmarrn vaak de enige vleesloze opties, en vegan wordt lastig. Let ook op soepen: de bouillon is meestal op basis van rundvlees, ook als er alleen knoedels in drijven.

Onze tips

[EIGEN TIP 1: favoriete Buschenschank of gerecht]

[EIGEN TIP 2: wat tegenviel]

[EIGEN TIP 3: waar je beter niet eet]

[EIGEN TIP 4 en 5: optioneel]

Veelgestelde vragen over Oostenrijks eten

Wat is het nationale gerecht van Oostenrijk?

Een officieel nationaal gerecht is er niet maar de Wiener Schnitzel komt het dichtst in de buurt. Tafelspitz en Kaiserschmarrn worden ook vaak genoemd.

Is eten in Oostenrijk duur?

In een gewoon Gasthaus ligt de prijs iets lager dan je in Nederland gewend bent. Op toeristische hotspots en in skigebieden ligt het hoger; met een Mittagsmenü eet je juist voordelig.

Wat is het verschil tussen een Heuriger en een Buschenschank?

Beide zijn wijnboeren die hun eigen wijn aan huis schenken. Buschenschank is de term in onder meer Steiermark en staat voor de klassieke vorm met eigen wijn en vooral koude gerechten; Heuriger is het woord in Wenen en Neder-Oostenrijk, waar veel zaken ook een volledige warme keuken hebben.

Wat eten ze in Oostenrijk als ontbijt?

Een klassiek Oostenrijks ontbijt bestaat uit een Semmel (wit broodje) of Kipferl met boter, jam, kaas of ham, een ei en koffie. Hotels serveren meestal een uitgebreid buffet; meer lees je op onze pagina over ontbijt in Oostenrijk.

Ga je in de adventstijd? Dan eet je ook veel op straat; lees verder bij de kerstmarkten in Oostenrijk. Bestel vooral wat de regio kent, kom op tijd voor de keuken dichtgaat, en laat ruimte voor een Mehlspeise. Guten Appetit!